بعضی وقتا سکوت میکنم چون واقعا حرفی برای گفتن ندارم...
گاهی وقتا سکوت ی اعتراضه...
گاهی وقتا هم انتظاره...
اما بیشتر وقتا واسه اینه ک هیچ کلمه ای نمیتونه غمی ک تو وجودمه رو توصیف کنه...
دلم میگه این روزا خیلی بی صدا شدم...!!
یه جاهایی...
یه حرفایی...
چنان اتیشت میزنه که...
دوست داری فریاد بزنی؛ولی نمیتونی...
دوست داری اشک بریزی و نمیتونی...
حتی دیگه نفس کشیدنم برات سخت میشه...
تمام وجودت میشه بغضی که نمیترکه...
به این میگن درد بی درمون!!