چت با خدا

خدای من؛ خطاهایم؛
خطاهایم لباس پستی و ذلّت تنم کرده؛
و دوری از تو ای نزدیک، میدانی چه خاکی بر سرم کرده؛
و قلبم مرده از دست جنایتهای سنگینم؛

و ای تنهاترین شب گرد؛ بیا برگرد؛
بیا برگرد و احیا کن تو قلب سنگ و مردارم؛
تو ای امید و ای دار و ندار و آرزوی من؛

قسم بر عزّتت مولا، ندارم جز تو معبودی، که تا بخشد گناهم را؛
و یا مرهم نهد با مهر و دلسوزی، شکسته استخوانم را؛

منم آن کس که سر را زیر و با شرمندگی از عالمی خسته،
به آرامشگاه آغوشت پناه آورده، می گرید،
اگر گویی برو، جز خانه مهرت کجا دارد؛
و دست ردّ اگر بر سینه تنگش فرود آری، که را دارد؛

هزاران وای بر من، بر خحالتها و زشتیهای کردارم؛
و وای از کارهای پست و از دست جراحتهای افکارم؛

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

وَ جَلَّلَنِی التَّبَاعُدُ مِنْكَ لِبَاسَ مَسْكَنَتِی
وَ أَمَاتَ قَلْبِی عَظِیمُ جِنَایَتِی

فَأَحْیِهِ بِتَوْبَةٍ مِنْكَ یَا أَمَلِی وَ بُغْیَتِی وَ یَا سُؤْلِی وَ مُنْیَتِی

فَوَعِزَّتِكَ مَا أَجِدُ لِذُنُوبِی سِوَاكَ غَافِرا
وَ لا أَرَى لِكَسْرِی غَیْرَكَ جَابِرا

وَ قَدْ خَضَعْتُ بِالْإِنَابَةِ إِلَیْكَ وَ عَنَوْتُ بِالاسْتِكَانَةِ لَدَیْكَ
فَإِنْ طَرَدْتَنِی مِنْ بَابِكَ فَبِمَنْ أَلُوذُ
وَ إِنْ رَدَدْتَنِی عَنْ جَنَابِكَ فَبِمَنْ أَعُوذُ

فَوَا أَسَفَاهْ مِنْ خَجْلَتِی وَ افْتِضَاحِی
وَ وَا لَهْفَاهْ مِنْ سُوءِ عَمَلِی وَ اجْتِرَاحِی