علی صریحا می فرماید:« بنده ی دیگری مباش که خداوند تو را آزاد قرار داده است ». ببینید که علی با این گفتار خود٬ چگونه به انسان اعتماد به نفس می بخشد و به او توجه می دهد که معنا و روح آزادی را درک و احساس نماید٬ و برای این منظور در دل و جان او٬ چیزی را القا می کند که او را بر یک اصل از اصول وجودش آگاه کرده٬ آن را بیدار می سازد. و آن اینکه: طبیعت جهان هستی٬ او را آزاد قرار داده و سرکشی و اطاعت و کار و گفتار او نیز باید بر اساس این حق طبیعی باشد. و بدین وسیله در دل او تخم انقلاب را می پاشد٬ انقلاب بر ضد هر چیزی که می تواند حق آزاد بودن او را سلب کند.
(صفحه ۲۶۱)

علی پناه گاه نیازمندان در برابر باد و سد ناتوانان در برابر سیل و پناه گاه ضعیفان در برابر طوفان ویرانگر است و اوست که در نیم روز سوزان همچون شب٬ سایه ی آرام بخش گرمازدگان است.
( صفحه ۵۳۶ )

به گفته جبران خلیل جبران : علی چون پیامبری بود برای مردمی دیگر و زمانی دیگر که حتی نزدیکترین افرداش نیز او را درک نکرده بودند.
( صفحه ۵۴۴ )

شمول جوانمردی بیش از شجاعت است٬ زیرا این کلمه تمام امتیاز های شجاعت به اضافه ی شرافت نفس و اخلاق شایسته و نیکی به زندگان را در بر دارد و همین ویژگی هاست که افراد را در ردیف سروران انسانیت که در هر مقیاسی دارای ارزش و اعتبار هستند٬ قرار می دهد.
اگر فرد شجاع به «سرعت عمل» و «غلبه» اکتفا می کند٬ جوانمرد به این دو اکتفا نمی کند٬ بلکه این دو عمل را در شرایطی از عفت٬ حلم٬ مهربانی و از خود گذشتگی قرار می دهد. و اگر شجاعت٬ ارزش ها را در چگونگی چیرگی و پیروزی نادیده می گیرد٬ جوانمردی این ارزش ها را اساس هر پیروزی و چیرگی می داند. بر این اساس است که مرگ: در نظر جوانمرد آسان تر از آن است که پیروزی ای به دست آورد که اخلاق شایسته و صفای وجدان در آن نقشی نداشته باشد. و اگر ویژگی ها و برتری های جوانمردی در کسی جمع شده باشد٬ این شخص تنها علی بن ابی طالب است.
(صفحه ۵۵۵ - ۵۵۶)

کارلایل٬فیلسوف انگلیسی:
علی کسی است که ما ناگزیریم دوستش بداریم٬ و به او عشق بورزیم٬ زیرا او‌ جوانمردی شریف و بزرگوار است که از وجدان او رحمت و نیکی می جوشد و از قلب او٬ شعله ی دلاوری و حماسه زبان می کشد. او شجاع تر از شیر است لکن شجاعتش با رقت و لطف و محبت و مهربانی آمیخته است. او را در کوفه با نیرنگ و ناجوانمردی کشتند.
شهادت او٬ بر اثر عدالتش بود‌. او هر انسانی را مثل خودش عادل می پنداشت. در بستر مرگ٬ در باره ی قاتل خود چنین فرمود:
« اگر زنده بمانم٬ کار به دست خودم هست و خودم می دانم که با او چه کنم٬ و اگر بمیرم آن وقت کار به دست شماست. اگر خواستید قصاص کنید٬ در برابر ضربتی که به من زده است٬ او را یک ضربت بزنید و اگر عفوش کنید٬ به تقوا نزدیک تر است.
( صفحه 683 )

محقق فرانسوی کارادیفو:
علی آن قهرمان دردمند و رنج کشیده و آن یکه سوار وارسته عارف و آن امام شهید که صاحب روحی ژرف است که رمز عذاب الهی در اعماق آن نهفته است.
( صفحه 686 )